Edirne’yi bu kez tarihinden, taş köprülerinden ve Selimiye’nin ihtişamından çok, mutfağının peşine düşerek keşfettim. Şehrin birbirinden özel tatlarını bir araya getiren 3. Edirne Gastronomi Festivali, bu yıl Söğütlük Millet Bahçesi’nde, Edirne’nin simge lezzetlerinden biri olan beyaz peynir temasıyla düzenlendi. Festival alanına adım attığım andan itibaren Edirne’nin yalnızca tarihiyle değil, güçlü gastronomi kültürüyle de ne kadar özel bir şehir olduğunu bir kez daha hissettim. Peynirden baharata, kavurmadan yöresel ürünlere, şehre özgü markalardan farklı tasarımlara kadar keşfedilecek pek çok şey vardı. Edirne’de konaklamanın ve lezzetin keyfi: İmera Otel & Ovest Bu gastronomi yolculuğundaki ilk durağım İmera Otel oldu. İmera Hotel, Edirne’nin tarihi dokusunu modern konforla birleştiren boutique konseptli bir konaklama tesisi. Şehrin tam merkezinde yer alması sebebiyle tercih edilen oteller arasında. Şehir gezisinin ardından dinlenmek için keyifli bir konaklama deneyimi sunarken, otelin kendine ait restoranı Ovest de bu seyahatin lezzet duraklarından biriydi. Bir şehri tanımanın en güzel yollarından birinin sofralarından geçtiğine inanıyorum. Bu nedenle Edirne’de konaklama ve gastronomiyi bir arada deneyimlemek benim için ayrıca keyifliydi. Peynir deyince benim favorim: Yardımcı Peynircilik Festivalin ana teması beyaz peynir olunca, Edirne’ye gelip de benim favori lezzet duraklarımdan biri olan Yardımcı Peynircilik’i ziyaret etmeden dönmek elbette düşünülemezdi. Peynir deyince benim için ayrı bir yere sahip olan Yardımcı Peynircilik’in o efsane peynirlerini yeniden deneyimlemek, Edirne seyahatimin en lezzetli anlarından biriydi. Geleneksel peynir kültürünü yaşatan bu lezzetler, Edirne beyaz peynirinin neden bu kadar özel olduğunu bir kez daha hatırlattı. Bence Edirne’ye gelen herkesin yapması gerekenlerden biri, şehrin peynir kültürünü yerinde keşfetmek. Çünkü burada peynir sadece bir yiyecek değil, yıllardır sürdürülen bir geleneğin ve emeğin lezzetli bir yansıması. Yılların değişmeyen lezzeti: Keçecizade Edirne denildiğinde benim için akla gelen markalardan biri de kuşkusuz Keçecizade. Yıllardır değişmeyen lezzetiyle benim de favorilerim arasında olan markayı ziyaret etmek, bu seyahatin en özel anlarından biriydi.Üstelik ziyaretimiz sırasında Keçecizade’nin kurucusu Metin Amca ile tanışmak benim için ayrı bir mutluluk oldu. Bir markanın arkasındaki insanla tanışmak, o lezzetin hikâyesini ve yıllar içinde nasıl yaşatıldığını daha farklı hissettiriyor. Keçecizade benim için artık yalnızca tadıyla değil, o sıcak karşılaşmanın hatırasıyla da Edirne seyahatimin güzel anılarından biri. Edirne’nin renkli yüzü: Hedirne Festivalde dikkatimi çeken bir diğer marka ise Hedirne oldu. Edirne’nin yerel kimliğini modern ürünlerle buluşturan stant, özellikle şehre özgü dokunuşlarıyla ilgimi çekti. Ama içlerinden biri vardı ki gönlümü hemen kazandı: Edirne Kırmızısı olarak anılan biberli ruj! Edirne’nin kültürel mirasından ilham alan bir rengin böyle farklı ve eğlenceli bir üründe karşıma çıkması benim için hoş bir sürprizdi. Bir şehri yalnızca yemekleriyle değil, renkleri, tasarımları ve yerel markalarıyla da keşfetmek mümkün. Festivalin lezzet duraklarından biri: Astürk Festivalde tadını beğendiğim markalardan biri de Astürk oldu. Markanın kavurmalarını deneme fırsatı buldum ve lezzeti benim için festivalin akılda kalan tatları arasında yerini aldı. Gastronomi festivallerinin en sevdiğim taraflarından biri de tam olarak bu: Daha önce tanımadığınız markaları keşfetmek ve bazen hiç beklemediğiniz bir lezzeti seyahatinizin unutulmazları arasına eklemek. Acı sevenler buraya! Benim gibi acı severlerin festival alanında özellikle ilgisini çekecek bir başka durak ise Hanımeli Baharat standıydı. Baharatların kokusu daha standın önünden geçerken insanı kendine çekiyor. Acıyı seven biri olarak burası benim için festivalin en keyifli duraklarından biri oldu. Farklı baharatları keşfetmek ve yöresel ürünleri yakından incelemek oldukça keyifliydi. Edirne’yi bir de sofradan keşfedin Bu festival bana bir kez daha gösterdi ki Edirne, yalnızca tarihiyle değil, sofrasıyla da keşfedilmeyi bekleyen bir şehir. İmera’da başlayan, Ovest’in sofrasından geçen; Yardımcı Peynircilik’in efsane peynirleriyle taçlanan, Keçecizade’de Metin Amca ile yapılan güzel bir sohbetle anlam kazanan; Hedirne’nin renkli dünyası, Astürk’ün kavurmaları ve Hanımeli Baharat’ın acılı lezzetleriyle devam eden bu yolculuk benim için Edirne’nin çok daha farklı bir yüzünü keşfetmek demekti. Eğer bir şehri gerçekten tanımak istiyorsanız, sadece sokaklarında yürümeyin; sofrasına da oturun. Çünkü Edirne’nin hikâyesi biraz da beyaz peynirin, kavurmanın, baharatın, yıllardır değişmeyen tatların ve bu lezzetleri yaşatmak için emek veren insanların arasında anlatılıyor. Edirne’den ayrılırken damağımda kalan tatlar ve güzel anılar yoktu. Bir şehrin lezzetlerinin, aslında o şehrin insanlarını, hikâyelerini ve yıllar içinde biriktirdiği kültürü anlattığını bir kez daha gördüm. Bir dilim beyaz peynir, bir lokma kavurma, acının peşinden giden bir baharat kokusu ve yıllardır değişmeyen bir tat… Hepsi beni Edirne’nin hikâyesine biraz daha yaklaştırdı. Ve galiba bazı şehirler gezilmez, tadılır. Meriç Nehri’nin tam kenarında yer alan mekan, Edirne’nin yaprak gibi incecik kesilip kızartılan meşhur Tava Ciğeri ve yanında sunulan acı kurutulmuş biberiyle bilinir. O harika nehir manzarasına karşı lezzetleri tadabilirsiniz. Sevgilerimle…