İnsan bazen bir yolculuğa çıkar; döndüğünde yalnızca valizini değil, yüreğini de doldurmuş olur. Aradan neredeyse on gün geçti. Günlük hayatın temposu, biriken işler ve sorumluluklar bizi yeniden alıştığımız düzene çekti. Fakat itiraf etmeliyim ki gönlümün bir köşesi hâlâ Venedik’in kanallarında süzülen gondolların peşinde, Padova’nın asırlık meydanlarında dolaşıyor. Bazı şehirler yalnızca görülür. Bazıları ise insanın ruhuna yerleşir. Venedik işte tam da böyle bir şehir… Suyun üzerine kurulmuş bir medeniyet… Adeta denizin üzerine yazılmış bir şiir… Sabahın ilk ışıklarıyla kanalların üzerine düşen gün ışığı, taş binaların duvarlarında yüzyılların hikâyesini yeniden anlatmaya başlıyor. Dar sokakları, zarif köprüleri ve her köşe başında karşınıza çıkan tarihî dokusuyla insana zamanın aslında hiç geçmediğini hissettiriyor. Görkemiyle yükselen San Marco Meydanı, ihtişamıyla göz kamaştıran Dükler Sarayı, gökyüzüne uzanan çan kuleleri ve dünyanın en romantik su yolları… Bir de bu sokaklarda yaşamış, adı yüzyıllardır dillerden düşmeyen Giacomo Casanova… Onun izlerini taşıyan sokaklarda yürürken, tarihin yalnızca kitaplarda değil, taşların hafızasında da yaşamaya devam ettiğini hissediyorsunuz. Padova ise Venedik’in aksine daha dingin, daha vakur ve daha düşünceli… Avrupa’nın en eski üniversitelerinden biri olan Padova Üniversitesi, yüzyıllardır bilimin ve özgür düşüncenin sembolü olmuş. Büyük bilim insanı Galileo Galilei’nin ders verdiği salonlarda dolaşırken, insan ister istemez bilimin cesaretle nasıl buluştuğunu hayal ediyor. Muhteşem meydanları, zarif kemerli yapıları, fresklerle süslenmiş kiliseleri ve asırlık caddeleriyle Padova, tarihin yalnızca okunmadığını, yaşandığını anlatıyor. Meslek hayatım boyunca dünyanın birçok ülkesini görme fırsatım oldu. Her yolculuk bana yeni bilgiler kazandırdı. Çünkü inanıyorum ki bir ülkeyi tanımanın en doğru yolu; onun mutfağını, kültürünü, insanını ve yaşam biçimini anlamaktan geçiyor. İtalya bana bunu bir kez daha gösterdi. Bir tabak makarna yalnızca makarna değildir; sabrın, emeğin ve geleneğin hikâyesidir. Bir fincan espresso yalnızca kahve değildir; hayatın temposuna verilen zarif bir moladır. Bir parça ekmek, birkaç damla zeytinyağı ve biraz parmesan… Sadeliğin ustalıkla buluştuğunda nasıl büyük bir zenginliğe dönüştüğünün en güzel örneğidir. Bizler ise Anadolu’nun bereketli sofralarının çocuklarıyız. Binlerce yıllık kültürümüz, yüzlerce coğrafi işaretli ürünümüz, zengin yöresel mutfaklarımız ve eşsiz misafirperverliğimizle dünyanın en güçlü gastronomi miraslarından birine sahibiz. İşte böyle yolculuklar, başka ülkeleri tanırken kendi değerlerimizi de yeniden keşfetmemizi sağlıyor. Bu seyahatin benim için en kıymetli tarafı ise hiç kuşkusuz kurulan dostluklar oldu. Bu anlamlı organizasyona vesile olan kıymetli iş insanı Hülya Durmaz Hanımefendi’ye gönülden teşekkür ediyorum. Başta Unox Fırınları Türkiye Genel Müdürü ve temsilcisi Sayın Mehmet Kurkut olmak üzere, hazırlık sürecinden dönüşümüze kadar her an yanımızda olan sevgili Dila Dölek’e; bilgi birikimi, enerjisi ve samimiyetiyle grubumuza rehberlik eden sevgili Aykun Taşçıyan’a; mesleki deneyimlerini içtenlikle paylaşan değerli Şef Alper Güzeller’e ve bizleri büyük bir misafirperverlikle ağırlayan Unox İtalya ailesine şükranlarımı sunuyorum. Aynı yolculuğu paylaştığım değerli dostlarıma ve isimlerini burada tek tek yazamadığım tüm yol arkadaşlarıma da ayrıca teşekkür ediyorum. Çünkü yolculukları unutulmaz yapan yalnızca gidilen şehirler değil; aynı sofrayı, aynı heyecanı ve aynı anıları paylaştığınız güzel insanlardır. Bu gezi bana bir kez daha gösterdi ki UNOX yalnızca fırın üreten bir marka değildir. O, teknolojiyi gastronominin hizmetine sunan; doğru ellerde mutfağı adeta bir sanat atölyesine dönüştüren bir vizyonun adıdır. Daha da önemlisi, insanların birbirine güvenle bağlandığı büyük bir ailenin temsilcisidir. Bu yolculukta edindiğim bilgi ve deneyimleri öğrencilerimle, genç şeflerle ve meslektaşlarımla paylaşacak olmanın heyecanını şimdiden yaşıyorum. Bir İtalyan bestesi gibi başladı bu yolculuk… Vivaldi’nin ezgileri eşliğinde Venedik’in sularında yankılandı… Padova’nın taş sokaklarında tarihle buluştu… Ve dost sofralarında paylaşılan samimi tebessümlerle hafızama kazındı. Bazı şehirlerden yalnızca fotoğraflarla dönersiniz. Bazılarından ise yeni dostluklarla… Ben Venedik ve Padova’dan; tarihin zarafetini, bilimin ışığını, gastronominin inceliğini ve insan sıcaklığını yüreğime yükleyerek döndüm. Çünkü hayat, gidilen kilometrelerle değil; dokunabildiğiniz insanlar, öğrendiğiniz bilgiler ve kalbinizde bıraktığı izlerle ölçülüyor. Dilerim ki yolumuz yine yeni şehirlerde, yeni sofralarda, yeni hikâyelerde ve yeni dostluklarda kesişir. Sevgiyle, saygıyla ve muhabbetle…